terug donderdag, 18 mrt 2010 - 17:11

'Niet aaien, alsjeblieft'

VEGHEL – Het centrum van Veghel was donderdag oefenterrein voor vier hulphonden en hun rolstoelende toekomstige baasjes. Voor Noël Kaelen, Annabel Prevos, Indra Misman en Karin Dogger was het de laatste trainingsdag voordat de honden mee naar huis mochten.


Hulphondentrainers Yvonne Vermeulen en Frank van Heumen van Stichting Hulphond hebben de aanstaande hondeneigenaars een week lang intensief begeleid. Voor die tijd hebben de honden al heel wat training gehad. Hun eerste levensjaar zitten ze in een gastgezin om daarna een half jaar specifiek opgeleid te worden door Stichting Hulphond.
Vermeulen legt uit hoe de overdracht van de honden werkt: “Nieuwe cliënten krijgen altijd een week een interne training. Hierbij maken ze kennis met de hond, ze leren hoe ze ermee om moeten gaan en wat de dieren allemaal kunnen.” En de honden kunnen een hoop: sokken uittrekken, spulletjes oprapen, liften bedienen, gordijnen dichttrekken, lades open- en dichtdoen, enzovoorts. “Eigenlijk alle ADL-handelingen”, stelt Van Heumen. ADL staat voor Activiteiten Dagelijks Leven. Na de intensieve trainingsweek volgt meer begeleiding bij de mensen thuis. Het kan een jaar duren voordat hond en baasje een team vormen dat helemaal op elkaar is ingespeeld.


Noël Kaelen (56) past de geleerde trainingsstof direct toe op een terras in Veghel. “Niet aaien, alsjeblieft”, waarschuwt hij beleeft een serveerster. Het is niet dat hij zijn witblonde labrador Sepp niet wil delen, maar de hond moet heel baasgericht zijn en geaaid worden kan dat verstoren. Kaelen heeft vanaf zijn 21e een ziekte waardoor hij last heeft van verlammingsverschijnselen. Een hulphond kan hem een stuk onafhankelijker maken van andere mensen. “Hij moet nog wel goed verder getraind worden, want het is een boefje”, zegt Kaelen. Een ‘boefje’ was zeker niet geschikt voor Indra Misman (34). Door haar ziekte, syndroom van Ehlers-Danlos, schieten haar gewrichten snel uit de kom. Haar nieuwe zwarte labrador Rafka is dan ook een heel lieve, zachtaardige hond die zeker niet aan de riem trekt. Na een week heeft ze al een sterke band met Rafka. “Rafka is de beste… maar dat zullen de anderen ook wel over die van hen zeggen”, zegt ze stralend.